Yüzümün yok ki karşılığı aşk’ta
Hangi kelimeye saklandı isen Çık ortaya
Saklambaç oyunu bitti… İnandığım bütün masallar
Karanlık bir kuyuda beni terk etti… Şimdi avuçlarımda
Gözlerimdeki çocukluk buseleri Ve dizlerimde ki yara izleri…
Affet ağlayamıyorum. Oysa çocuklar ağlardı dimi?
Büyüdüm mü? Bütün kelimelerimi oyun sahasında Bıraktım ben
Bütün balonları almak için Ve sana uçmak için…
Olmadı. Uçamadım sana. Bütün hayallerimi satmama rağmen
Değemedim gözlerine…
Hangi yalana saklandı isen Çık ortaya Artık bütün yalanlar soyundu…
Kimliklerimi sattım. Sana dair bütün dönüş yollarını yaktım. Sen mevsimini arayan bir çiğ tanesi. Artık bir mevsimin bile yok bende…
Hiçbir lügatte yerin yok artık. Hiçbir telefon sayfasında. Hiçbir otobüs durağında… Hiçbir kaldırımda kalmadı ayak izin. Hiçbir otobüs camında kalmadı elin… Kırk yılda gelen bir olaydın. Kim bilir bir daha ki kırkıncı yılda
Gelsen bile ben olur muyum? Al seni… Zaten hiç benim olmadın…
Bütün anılarını ipe astım. Güneşli bir günde; Aralarından kokun gitsin diye…
Hayatımdaki yerin mi? Benim hiç hayatım olmadı ki… Sadece başkalarının zamanlarını çaldım. Eski bir fotoğrafta bulursan yüzümü. Meraklanma koymaz yüreğine. Çünkü yüzümün yok ki karşılığı aşk’ta
Aşk mı? Aramızda aşk var mıydı? Aşk kadar. Üç harf kadar. Yakındık sadece…
Bir delinin kendi kendini kandırışı bu. Evet dur baştan sarıyoruz… Dur gittiğin yollarda… Ak geceme yeniden. Suskunluğuna asmak istiyorum kendimi.
Hangi köşe başında vurduysam kendimi. Sen topla gel beni. Hangi kimsesiz gecede unuttuysam kendimi. Sen hatırla beni. Hangi sabahta kanattıysam. Kendimi. Sen deva ol şafak vaktinde… Hangi anılardan attıysam seni. Sen bul kendini. Bir çatlak bul dal ruhuma.
Ne kadar kaçsam da gecelerde yalın ayak. Ne kadar öldürsem de kendimi
Ne gitme uzağa. Çünkü unutma. Sen kimseye gösteremediğim yaramsın…
12.02.2008
__
Fotoğraf:Llukasz Taborski
