Kas
17
Şimdi biz neyiz biliyor musun?
İki kuyu, karanlık ve renksiz,
İçimize Yusuf düşmüş…
Gül kokusu sarmış ruhumuzu,
Kalbimizi aydınlatmış
Ve göz göze gelmişiz…
Gittikçe bana benzerken fark ettim, gülüşün dokunsam kırılacaktı sanki
Dokundum, benim oldu…
Dedim ya bana benziyorsun diye gördüğüm aslında bendim,
Gittiğin anda sen oldum…
Aralık 11th, 2008 at 02:06
çok güzel
Nisan 6th, 2009 at 15:55
çıkabilene aşk olsun o kuyudan :))) arkama bakmaksızın kaçarken senden her köşe başında ayağıma takılıyor gülüşün ,arkamda ne var biliomusn hani paçalarını kısalttığın diz boyu umutlar hatıralar vs ve gülümsemen gülüşündeki neşe umut huzur ve sen
Aslında çok özlüyorum…