Yemek Yapmak Aşktır

‘Yemek yapmak sanattır.’

Sayın sevimli okuyucu, yukarda üç cümleyi tekrar, tekrar beyninin içinde raks ettir.

Ağır bir cümledir nihayetinde.

Evet sonra dilinin üstünde gezdir, yada demle sonra servis.

Yemek yapmak aşktır,

Yemek yapmak yemekle aşçı arasında cilveleşme,

Öğretmenle öğrenci arasında oyundur

Evet yemek yapmak sanattır…

Ötesi yok o kadar…

Ne zor işmiş bu yemek yapmak ya. Önce ince, ince doğrayacaksın, haşlaman gerekenleri yada kızartman gerekenleri önceden ayarlayacaksın. Baharatı, kaynatma aşaması oda yetmedi kaynamadan sonra ki aşama… Yok sulu, ya da susuz, yok üzerinin sosu. Ha oda yetmedi kimi az pişmiş sever, kimi çok pişmiş, az tuzlusu, acılısı, sulusu. Toptan bütün malzemeleri topla yiyecek kişinin önüne koy gitsin Hasbinnallah.

Yemek kursuna gitmeli,

Misafir ağırlama adabı öğrenmeli,

Yetmedi servis kurallarını öğrenmeli…

Ben diyorum ki; şöyle bir köy sofrası sersek de üzerine haşlanmış patates, yoğurt, nane, maydanoz, kırmızı biber, kimyon, az bir şeycik tuz birde yeni pişmiş sıcak ekmek diyorum. Ha ne dersin? Haydin gidiyoruz:)

Marta girdik, ardından Nisan. Hem bahar, hem de Kutlu Doğum Haftası geliyor. İçim kıpır, kıpır durdurabilene aşk olsun. Hep aşk olsun için dışı emi:)