Haz
30
Artık düşlerim Hindistan cevizi kokuyor. ‘İçimdeki iyimser kızı öldürdüm’ derken kalbimin güneyinde bir denizkızı büyümüş. Kuyruğu parlak yeşil…
Bir delilik yapmaktan korkuyorum. ‘Ölüm gibi’ bir delilik ‘değil’, ‘yaşamak gibi bir delilik’ bu…
***
Fotoğraf: marielle
Temmuz 1st, 2009 at 13:05
hadi bir delilik yap, sıcacık kumsalların birinde güle güle yaşa…
güneyin lodosuna bırakayım kendimi ben de geleyim yanına bir delilik de benden olsun; gözünden inciler döken deniz kızından mercanın yerini öğreneyim, pataklayayım incilerin sahibi zırtapozlukta birinciyi, kimse o işte…
deli deliyi görmeden akıllanmazmış ben senin yanına dönünce akıllı uslu oturalım sonra…
Temmuz 2nd, 2009 at 19:13
yaşam ve ölüm..
arasında çok incebir çizgi zar.
ben bu çizgide yürümekteyim bazı zamanlar.
anlayacağın ne ölüyüm. ne diri.
ölüm zordur.
yaşamak daha zor…
Temmuz 28th, 2009 at 14:13
Pusarık hiç akıllanmasak:)
…
Damla en güzeli bence ikisi arasında yaşamak, tad burada zaten:)
Sade biri olsaydı ne sıkıcı olurdu sanırsam/galiba:)