”Burası mis gibi yağmur kokuyor, bugün plaklarda yağmurun sesi, koş, çamura bulanalım…”
En çok ayçiçekleri sevindi galiba yağmurun yağışına. Kafam E-5 yolu. Yol kenarlarına çiçekçi çingeneler sıralanmış yine. Yağmur sonrası kadınları onlar. Yağmur toprağına kavuşunca, su altına sakladığım düşlerimi çıkardım. Öptüm parmak uçlarından. Yollarda kendimi görüyorum, göz kırpıp yıldızlarımı göndeririyorum…
Ayçieçeklerinden sonra çamaşır ipleri sevinmişlerdi en çok yağmura. En son saçaklara sığınırken, maşalarla dans ediyorlardı herşeyi unutmuşçasına. Mavi, kırmızı, turuncu, pembe çamaşır iplerine tam tamına 10 tane maşa eşlik ediyor. Aklımı maviye, kalbimi kırmızıya astım. Turuncu ve pembeyide sana ayırdım. Dans edeceğiz gel dünya telaşlarımızı unutup.
Güvercinler ıslanmaya aldırmıyorlar…
Onu bunu bırakta en çok ben sevindim aslında…
Dün Adana’ya yağmur yağdı…
Ağustos 26th, 2008 at 10:34
Pazar günü ne rüzgardı öyle yahu. Yağmurda ıslandım güya ama görüntü itibariyle çamura battım.
Ağustos 26th, 2008 at 12:57
valla pek sevinmişe benziyorsun bu cehennem sıcaklarında yapmurun gelmesine. hadi gözünüz aydın
yağmurunuz bol olsun.
Ağustos 26th, 2008 at 13:17
bende istiyorum turuncu :)) beni de uçurtmalara assana:)
ya da bir hanım elinin yaprağına işle nakış nakış ..
oh negüzel..yağmur..özledik valla… bakalım ne zaman kavuşucaz biz..hele yağmursonrası toprak kokusu miss miis
Ağustos 26th, 2008 at 23:56
şu yağmur birde istanbula uğrasa diordum (:
yürüseydik en aşiklar parkı modunda salacakta
Ağustos 28th, 2008 at 19:54
neredesin bakiim seenn iyisin dimi …
Eylül 2nd, 2008 at 12:26
ahhh keşke buraya da yağmur yağsa bu kadar güzel…
bazı şeyleri silse götürse beraberinde…
umarım her şey yolundadır sıdıkam..