Annesinin Pinpirikli Kızı

Bunu sana üzerimde uyku hali hâkim iken yazıyorum. Tenim üşürken… Aklımda bir yığın soru sandıkları ile… Ne yapıyorsun oralarda, beni aklına hiç getiriyor musun? Kaçtır göremiyorum seni. Bunu hissediyor musun? Geçtim her şeyden. Vurmadım dibine bu defa. Soyutlandım her şeyden. Bir şeylerin varlığı yâda yokluğu umurumun köşelerinden bile geçmiyor artık… Sana kalbimi atayım, hadi tut. [...]

Artık düşlerim Hindistan cevizi kokuyor. ‘İçimdeki iyimser kızı öldürdüm’ derken kalbimin güneyinde bir denizkızı büyümüş. Kuyruğu parlak yeşil… Bir delilik yapmaktan korkuyorum. ‘Ölüm gibi’ bir delilik ‘değil’, ‘yaşamak gibi bir delilik’ bu… *** Fotoğraf: marielle