Kas
13
Kaptan’ım şimdi ben, uçsuz bucaksız bir denizde. Güneşine gülümseyen, dalgasına göz kırpan. Saçlarımın arasında, deniz suyu.
‘sevmiyormuş beni’ duydum ‘bana ne!’.
Kulağımı kapadım gereksiz cümlelere. Artık planlarım ipte asılı kalmıyor. Dürüp katlayıp kaldırıyorum kalbime, yerine. Ne güzel!
Sıra sıra diziyorum yapmak istediklerimi biber niyetine, arada görünen güneşe asıyorum pencere önüne. Hafif kurusun yaz da kullanayım diye. Güzel olur değil mi?
Kasım 14th, 2009 at 21:57
En son “biraz da gideyim” dedin gittin…bekledim bekledim,ümidi kesiyordum ki senden yorumunu aldım dönmüşsün…sevindirik oldum
geldim okudum birikenleri…hoşgeldin…