Serde Kadınlık Var

Kahvaltı yaptım. Suskun, suskun… Bildiğin kahvaltı işte. Durgunum dalıp dalıp gitsemde tam batmıyorum.

Son zamanlarda zeytin yemiyorum. Daha doğrusu yiyemiyorum. Ege geliyor aklıma Yunan kokusu kalıyor boğazımda. Aklıma ‘nedensiz’ uzak düştüğüm deniz sevdalısı adam geliyor. Boğazımda kalıyor bütün yaşanmışlıklar, yeni bir yaşanmışlık içsem de gitmiyor yüreğimin ağrısı.
Demeyin bana zeytin. Demeyin bana Yunan kokusu. Aklıma geliyor ‘birgün bulaşacağız ayrı yönlerden gelip’ diyen adam..

Artık basmalık peynirler geçmiş zamanda kaldığından beri sofraları süslüyor krem peynirler. Taze ekmek kokusuda yok etrafımda. Bunu sürerken Okan Bayülgen geliyor karşıma oturuyor ‘ben buldum, ben buldum’ diyor…

Son zamanlarda domatese düştüm. Tuzlayıp tuzlayıp yiyorum. Yanında nane yok, havada nane kokusu yok. Nane dilimde hep huzur olarak anıldı. Ama şimdi mutfakta ne nane var nede kokusu.

Kahvaltı dedik ya Birde aylardan Haziran babam geldi aklımın baş köşesine oturdu. Haziran sabahları aile kahvaltıya hazırlanırken traş olurdu yayarken traş kokusunu etrafa.Beyaz atletinden dışarı çıkardı geniş omuzları ve ben en çok onu severdim Haziran sabahlarında. Çünkü ekmek parasının bedeliydi geniş omuzları. İnsan traş kokusunu özler mi Haziran sabahlarında?

Dün babalar günüydü. Bu gibi günlerden ya nefret edersin ya seversin. Ben mi? Bilmiyorum…

Gece kabuslarla savaştım. Ben kaçtım birileri kovaladı. Aynada ki gözler geceyi yeniden yaşıyor hala. Sanki cennet ile dünya arasında kalmış iki yerdende kovulmuş bir melektim. O kadar aykırı ve bir o kadar ürkek…

Sonra otobüse bindim işe geldim.
Of be kardeşim gelmeyin bu kadar üstüme kanımda kadınlık var ,
Ağlar, çeker giderim…