Hadi unut beni
Senin unuttuğun yerden
Ben seni hatırlayacağım…
‘Yolun açık olsun’ diyorsun ya
Peki neden hala yolum ‘sen’ ile tıkalı?
Sen bu şehirden geçerken
Ben bu şehrin kimsesiz sokaklarında
Senin hayalinle sarhoş gezdim
Ayak yalın…
Ben piknik alanlarına sakladım sensizliğimi
Oyun alanlarında
Kaygısız çocukların ayak tozlarına sakladım
Öksüz kimsesizliğimi
Balık tutan elini eteğini hayattan çekmiş adamların
Kovalarına sakladım
Sen ile başlayan sözlerimi…
Ayak izlerini takip ettim
Belki seni bulurum diye…
Ben her sabah
Sensiz güne başlarken
Çocukluğumu çıkartıp boşluklarımı giyiyorum
Sen bu şehirde kaldığında
Çocukluğumu sen ile yaşamak için… Sen bu şehirden geçerken
Ben annemin yorgun kilerine saklandım
Babamın yastığında kalan burukluğuna gizlendim
Öksüz çocukların pembe günahlarına büründüm…
Sen bu şehirden geçerken…
Sen bu şehirden geçerken
Sana saklandım
Yüreğim yüreğinden ayrıldığını bilmesin diye…
Dünümün bugünümün arasına girdim
Diliyorum seni Hadi ‘gel’…
Yar dönmez misin?
***
Fotoğraf: marielle
