You are here: Home > Birde Kendime > Kıl Dedim Birde Ver

Rengimin Her Tonunda Sevdim Seni

İçimde ki volkanların haddi hesabı yapılamıyor.
Öfke koluma girmiş saklambaç oynuyor yüreğimle.
İsyanlar boynuma sıralandı
Yine avutamadım
Kırgın kalbimi…

Gidişler
Ayaklarıma dolanıyor.

Arsız notalar gözlerimde
Sürgünde…
Yapma
Gitme
Susma
Kus içinde ki vazgeçişleri
Kus içinde ki yeminleri
Hadi dağıt kendini
Yokuşun başında
Bırak benliğini
Vur yüreğini

Kararmış gecelerle

On ikiden…
Yasakların arasında
Doğurdu yüreğim seni
Özlemlerin vazgeçişlerimin arasından
Sıyrıldı

Geçit verdi

Ben seni
Şafak renginde sevdim…
Ağıtlarım
Yüzüne hasret
Bozguna uğradı

Parmaklarım

Saçlarında gezen parmaklarım…
Yarım kalmış cümleyim artık
Yükleminden soyunmuş
Geceden atılmış
Noktaların

Kelimelerinin arasından attı beni

Şimdi sana ait
Bir cümle bile değilim
Ben seni
Adına yazılan şiirlerin
Rengin de sevdim…
Gözlerimin buğusu
Gözlerini gözlerime değirmeden
Geçme gecemden
Sözlerin yoksul

Sözlerini sözlerime hapset
Öyle yok ol
Ben seni

İsyanların çığlığında sevdim…
Şimdi

Mevsimini arayan

Bir yağmur damlasıyım
Belki de mevsimsiz
Bir bahar
Bilmiyorum
Bildiğim senin yüreğinden
Kovulduğum
Üşüyorum…
Ağır geliyor
Yüreğinden taşınmak… 

 

***
Fotoğraf:
marielle

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS

Leave a Reply