Ortada Biryerlerde

İyi miyim, iyiyim, gerçekten iyiyim ya.

Gözümü kapattığım anda binlerce insan yüzü seline kapılıyorum. Saatlerce tanıdıklarımı tanımadıklarımı ayırıyorum, ofluyorum, pufluyorum. Saatlerce tavana bakıyorum, hafif soyulmaya başlamış. Bu gece ay çok güzeldi. Anlamadıklarımda güzel aslında, Bilmiyorum da demek güzel bazen. Arada saçmaladığımda oluyor,

—aşk mı düştü gıı gönlüne diyor şalvarlı kadınlar,

Aşk düşer mi ki? Yoksa biz mi aşka düşeriz. Tanımlar karışıyor hepten.

Hayat’ı tanımla diyorum,

Muz kokusu, elma kabuğu, sen ben o işte. Kalabalık bir aile hayat diyorum.

Bu aralar Edip Cansever okuyorum sık, sık;

Ortalarda bir yerdesin -öylesin-
Bir kavşaksın nedense - bir şeyle her şey arasında-
Günün her saatinde -duyuyor musun-
İmgeler birbirinden korkuyor.

Hayat kısa diyorum,

Ama ertelemekte yine usta birer oyuncuyuz.

Ölümü diyorum erteleyebilecek misin?

Bu aralar,

Mutluyum diyorum, huzurluyum, deliyim, doluyum. Ama suskunum birazda karışığım, olsun.

Karışıklıklar içinde anlam daha güzeldir değil mi?

Hı, hı.