Annesinin Pinpirikli Kızı

Nazan Bekiroğlu ‘Nun Masalları’

Kitaptan;

’’Önsöz/giriş/vesaire

Önsöz niyetine: aşkım

Sonsöz niyetine: ölümüm bile değil.

Vak’a: çok alışıldık, iç içe vak’a tipi, ya da kesişen mi diyelim? Ama asla paralel değil.

Vak’a tahlili: akademisyenlerin beğenmediği türden. Ölsem diyorum, yollara dökülsem ya da.

Şahıs kadrosu: çokça kalabalık çokça tenha

Şaşıracağı kadar tüm okurların

Çokça mutlu çokça mutsuz

Bir o kadar genç ve yaşlı

Çokça az çokça çok

Bir sultan bir bende

Bir isyankâr bir mağlup

Bir rakip bir handan bir müstağni bir maşuk

Hiç mutsuz hiç mutlu.

Mesaj/ya da/bütün bunlardan anladığımız/hayat dersi

Yani: aklımda duygum da yollarda bırakmışken defalarca,

Hangisine yaslansam bütün yollar kapalı.’’

Acılı ve hüzünlü bir kalbi var, şiirli bir dili..

Nun Masalları’nın sahibi. Karadeniz’e bakan odasında, yıllardır defterine ağrılı bir yaşamak düşüyor. (Zaman)

Tüm olduğun şeylerden soyun ve bütün çıplaklığın ile ağrılı ve koyu hüzün kokan bir öyküye gireceksin. Derin solu, sessizce bekle… Hepsi bu kadar, yazılanlar bundan ibaret; biraz aşk, biraz hüzün, biraz başkaldırış, biraz teslimiyet, biraz da masal… Yâda yaşamak…