Minik Kalp
26/02/11
Bir varmış bir yokmuş. Hayat gibiymiş.
Pencere önünde kargalar kendini unutmuşken.
Bu kış kar’a hasret kalmışken.
Pencere önünde durmuş bu kız elleri çenesinde kış perisini beklermiş.
Kafası yorulmuşken.
Hayatı çözemiyormuş ya, bırakmış öyle kendini.
Seçil’i özlermiş.
Annesini hiç aklına getirmezmiş
Çünkü getirirse kalbi uçup gidecekmiş.
Ezanlar gökubbede yankılanırmış. Kızın kalbide gecede kuş olup kaybolmuş.
Sarılmak istermiş küçük kız sevdiği bir insana. Sıkı sıkı.
Üşüyen kalbini ısıtmak için.
Niye üşür ki bir kalp.
Niye yorulur ki minik kızın aklı.
Bir kale gibi kapalıymış kızın kalbi.
