Mimimde Mimim Derim

Nisan gelmiş gördünüz mü?

Giymiş yeşil elbisesini, takmış takıştırmış incik boncuk. Bir havalı bir havalı ki sormayın.

Ee o değil de ben mi olacağım havalı dimi ama?

Bize baharı getiriyor hakkı dimi?

Evet, evet hakkı:)

Şu doğanın güzellik salonuna bizi de alsalar da, biz de Nisan gibi olsak.

Üzerimizde bin bir mutluluk,

Çeşit, çeşit huzur,

Minik, minik gülücükler olsa.

Biliyorum bizim gibi huysuz, hiçbir şeyden doymayan, elindekinin değerini bilmeyen, her şeyden sorun çıkaran insanları almazlar biliyorum…

Ah bilmeseydim…

Sevgili,

Benim gibi haylaz kurdumuz: p beni mimlemiş yine, anneme diyeceğim seni zaten ne mimliyon be, acıyor bak: p

“kitap yazmak isteseydin ne yazmak isterdin?”

Kitap yazmak isteseydim eğer, uzaydan düşmüş Pinpirikli ile Pusarık’ın tanışmasında olan olayları yazardım. Ve Pusarık’ın annesi ve Pinpiriklinin babası:) Her defasında birbirlerini unutup tekrar, tekrar tanışma olayları. Her hatırlayışta başka bir mekân, başka bir zaman her defasında başka kalabalıklar arasında. Biraz saçma ama ilk aklıma gelen idare edin artıkın:)

Tanışma hikâyelerini oldum olası sevmişimdir, o şaşkın telaşlı bilinmez yanını. Ama ben hiç ilk tanışmalardan hoşlanmam o ayrı mesele tabi:)

Bende diyorum ki;

Pusarık ile Birinci Tekil Şahıs’ı Mimleyiveriyorum:)

Konu ne mi?

-şuan da karşında ki yâda ilk karşına çıkan kişi sana neler hatırlatıyor=)

Anlatıver hele=)