Kış, Kasım, Kasımpatı
10/30/09
İçimden geçiyor ‘Eylül’
Tamam işte, ben burdayım. İnan, mutluyum da.
İstanbul işte, aşık olduğum koku.
Ama o şarkıda kendimi dağlıyorum,
Neden?
Bilmeceleri sevmezdim ya, yine sevmiyorum yine laf değiştiriyorum.
Oyunbozanlık yapıyorum, çakmıyor musun?
O şarkı dağladıkça laf değiştirip, yok oluyorum.
Anlamadın mı oyunbozanlığımı yine?
”koyverdin gittin beni, allah’ından bulasın.
kimse almasın seni, yine bana kalasın.
sevdiğim senin aşkın ciğerlerimi dağlar.
hiç mi düşünmedin sen, sevdiğin böyle ağlar.
gelevera deresi iki dağın arası,
yüzünden silinmesin bıçağımın yarası.”
Kasım geldi,
Kasımpatılarda çıktı ya kıskandı, geldi Kestaneler.
Fotoğraf: Banu
