Kendi Kendime
Bak uyuyor sessizlikler…
Sen konuşma ruhum sıra yüreğimde…
Hayatın neresindeydim? Nerde, hangi limanın, hangi yaşanmışlıklarındayım.
Aynada yüzüm,
Cebimde usanmışlıklarım…
Yüreğim sürgün, yüreğim yılgın, yüreğim ağır hasta…
Yoruyor dünya beni.
Yoruyor büyük dünyayı taşıyan küçük yüreğimi.
Küsüyor ellerim dünya’ya.
Gideceğim yollara küsüyorum.
Yaşanması gerekenlere küsüyorum.
Canım sıkılıyor bugün.
Gecenin koyu mavisinde uçmak istiyor benliğim,
Uçup yok olmak,
Yeni gökyüzü bulmak,
Gökkuşağında bir renk olmak istiyor yüreğim.
Başka yerlerde, başka sarhoşluklarda olmak istiyor ruhum.
Hayal kurarız neden olmaz ki?
Oysa hayal kurarken kuyruklarına adresimi de yazıyorum.
Neden bulmaz ki hayallerim beni?
Yoksa belediye ev adresimi mi değiştirdi haberim olmadan.
Sorular var delik cebimde.
Cevaplanması gereken cevaplanması geciken sorular,
Büklüm büklüm sorular, yılgın yılgın sorular.
Hangi cebimde cevaplar, bulamıyorum.
Çok iyi saklambaç oynuyorlar
Ve ben kötü oyuncu hiçbir zaman sobe diyemiyorum.
Diyorum ya canım sıkılıyor diye.
Giydim üzerime asık suratımı geceye dalıyorum.
Kulağımda zincirinden kaçmış şarkılar
Yüreğimde hayata karşı alınmış, incinmiş bir çocuk.
Hayallerimi de kaybettim bulamıyorum.
Yoksa delik cebimden onlarda mı düştü.
Çay kokusunda yok oluyorum
Kalem kokusunda saklıyorum yalnızlığımı.
Yıldızlara asıyorum çocukluğumu.
Bugün günlerden Çarşamba,
Çarşafa dolanmış bütün çözümler,
Kör düğüm olmuş.
Kördüğüm…
Yarın Perşembe,
Benliğimin perişanlığı…
‘gitmek istersen git’ dese biri,
Ayak yalın koşacağım harflerle işlediğim hayallerime.
Bütün usanmışlıkları kapı arkasında bırakarak koşacağım başka şehirlere.
Ellerimle savuracağım yalnızlığımı ve yeniden
Hayran olacağım özgürlüğe…
Başka şehirlerde yabancı olarak gezip
Yeniden tadacağım özlemin kokusunu,
Sahi ne zamandır özlemiyorum birilerini?
‘hadi koş’ dese biri,
Bütün iplerini bırakacağım karanlıkların
Gölgemi de alıp,
Usulca dalacağım imkânsız şehirlere.
Soluk soluğa yaşayacağım zamanı.
Hayli zaman oldu,
Nefesim dondu.
Nefes alıyorsun ya işte demeyin bana,
Nefes aldığımı hissetmiyorum nice zamandır.
Çığlıklarım tenimde kavga da,
Anlaşmazlığım ayakta,
Umutsuzluklar nöbette,
Dedim ya bugün canım sıkılıyor.
Keşke baştan söyleselerdi
Yaşarken susmam gerektiğimi…
Bugün içimde bir hüzün var.
***
Fotoğraf: marielle
