Kalbimi Temizledim

 Kalbimi Temizledim
Gün geceyi bölerken,

Sen çoktan kazınmıştın geceme yine…

Defterler arasına saklamıştım oysa seni…

Şimdilerde uzak bir şehirsin

Sadece ışıkları görünen

Uzak çok uzak…

Zamanı dolunca yasaklanan öyküler gibi

Rafa kaldırıldı ruhum sen tarafından.

Oysa yaşama aykırı hiçbir yaşanmışlık yoktu ruhumda…

Vakit gece yarısına çoktan ‘merhaba’ dedi de

Bir sen bana ‘merhaba’ demedin.

Bu kadar mı yabancıydım sana?

Kelimelerim yine seni başa getiriyordu

Yüklemlerim yokluğunla yorgundu

Avuntularım yine hazırdı avutmaya

İçimden dökülen her noktada

Anlamsız yalnızlığım vardı.

Ben senden dönerken bile,

Yine sana dönüyordum.

Kelimelerim şahitti buna.

Vazgeçişlerimi ipe astım yine.

‘bana sen lazımsın’ cümlesini çıkarttım lügatimden.

Hayatım siliniyordu gözlerimin önünde

Öksüz bir çığlıktı yüreğimden akanlar

Düşlerimi maviye boyadım, yeniden

Melekler pembe çiçekler getirmişler yalnızlığıma.

Bir noktadan sonra insan yoruluyor dört duvar yalnızlıklardan.

Birde bu yokluğuyla cezalandırılmış bir varlık savaşı ise.

Senin var iken yok olmandan o kadar yoruldum ki bende bildiğim tüm ‘sen’lere nokta koydum. Nokta…

Puslu bir sabahta yaktım tüm varlığını.

Yeminlerimi gömdüm toprağa.

Kararlılığımı taktım aklıma en güzel günü yaşamak adına turuncu sabahlarda.

Varlığını iki satırda sonlandırıp gözlerime taktım umudumu.

‘gitme’leri ayrılık gemisine attım.

Gemiyi de yaktım…

Kendime sipariş verdim dönüş yollarını,

Kendime dönecektim…

Eski bir melodisin sen artık yüreğimi sızlatan,

Tanıdık ve puslu…

Kederlerimi, kırgınlıklarımı, öksüzlüğümü, yıkayıp,

Bütün yaşanmışlıkları siler diye güneşe astım hepsini.

Akşama naftalinleyip kaldıracağım.

Açılmamak üzere…

Bende bıraktıklarını kuru temizlemeciye verdim,

Üstüne birde para gönderdim.

‘ihtiyacı olana’ verin dedim birde.

Anılarını, umutlarını aldanışlarını, mutluluklarını çöpe attım.

Kalbimi temizledim.

Hatta kendime yeni bir kalp ısmarladım.

Üç oda bir salon.

Eskisini eskiciye verdim

Unutulmayanların unutulması dileği ile.

Kötü günler için sakladığım avuntularımla yaşamaya başladık.

Şimdi üç oda bir salon yüreğimle

Yeni boyanmış yaşanmışlıklarımla,

Mavi umutlarımla

Bahara hazırlanıyoruz.

Hem de sensiz baharlara…

Hoşça kal ve orda kal!

19.09.2007(yağmur)

Değerini bilmek gerek.

***
Fotoğraf: marielle