İlk Nur’uma

İçimde bir şey var bugün.
Ruhumun kıyısında kırmızı etekli, yeşil tokalı kızlar ip atlıyor.
Küçük erkekler top koşturuyor.
Köşede biri Pinokyo’yu okuyor. Kırmızı ayakkabılı bir kız ayakkabısının tekini arıyor.

İçimde bir şey var bugün.
Bütün pencereler bugün güneşe açıyor yüreklerini. Bütün çorak topraklar yeşile çalıyor. Çocuklar serilsin diye bedenine.
Bütün güzel rüyalar iyilikle anlaşma yapmışlar. Çocukların rüyalarına girip bütün güzel rüyaları gerçekleştireceklermiş.

Bir bebeğimiz olacak biliyor musun?
Küçük elleri, kibrit gibi parmakları olan,
Minnacık ağzı, erik gibi burnu olan,
En önemlisi bir avucumun içini doldurmayacak kadar yüreği olan…

Ya bunun anlamını biliyor musun bir bebeğimiz olacak?
O ufacık damarlarının belli olacağı bir tene sahip olan,
Gül gibi kokan,
Yağmur gibi kokan,
Gülmesi tınılı,
Ağlaması acı ile özdeşleşmiş bütün keman seslerinden daha çok koyan.

Ben bugün teyze oluyorum. Derlerdi ‘teyze anne yarısıdır’ diye. İnsan içinde olmadığı durumu anlayamayacağı gibi bu söze de tam gönülden ‘he hı’ demiyordum.
Şimdi anlıyorum. Yüreğim yerinden çıkmak ve kuzumun yanına uçmak istiyor. Onun hep yanında olmak istiyor. Meleğimin her yeni anında hep bir nefes uzağında olmak, ilk tekme atışında mesela…
Of nen of…

Ah, ah bu bebek bilmiyorum ne kadar zırdeli bir teyzesi olacağından biri haber versin yaf…
Sonuçları aldığımızdan beri;
Ben havalarda uçuyorum bebe centerlerin önünden geçiyorum
Annesini sormayın zaten hala yeryüzüne indiremedik
Babasımı aman aman hala uzay boşluğunda Türk Folklor grubunu kurdu
Anneannesi mi? Patik örmeye başladı

19.06.2008
Endamın yeter senin…

Not:İlk Nuruma derken isim olarak değil gönlüme düşen nur diye düşünerekten yazdım…