You are here: Home > Birde Kendime > Kıl Dedim Birde Ver

Gibisin

Gibisin

 

 

O yosun gözlerin düşer sayfalarıma,

Her fısıltı da sesin uyandırır beni karanlıklardan…

Sustum olmadı,

Konuştum olmadı,

Nasip değilmiş diyip gidemedim de.

Nasır tutmuş yaram hatırlattı yine seni.

Sayfamı düştün işte.

Sanki hep çıkarmış gibi.

Artık canımda yanmıyor.

Özlemiyorum da varlığını.

Puslu puslu hatırlar oldum senli anları.

Şiirlerin de yok mazide.

Oysa saniye saniye yaşardım her şeyinle seni.

Dedim ya artık canımda yanmıyor işte

Kaldın bir köşede

Bazen puslu bir camda

Yâda

Kırık bir Yeşilçam filmlerinde…

Numaranda kayıtlı değil

Notlarında yok bana dair

Sıcaklığında soğudu kışa girerken.

Gülümseyişinde kurudu defter arasında

Mazeretlerin zaten çay kokusunda dağıldı

Canım yanmıyor ya o misal unutmuşum seni.

Bazen düşüyorsun gözlerime,

Kirpiklerimin arasından kayıyorsun.

Olmayan gamzemde beliriyorsun.

Çay kokusunda yer arar gibisin

Balkon köşelerinde özlemlerimi bekler gibisin.

Papatya fallarında fal baktığımı merak eder gibisin.

Şarkılarda hangi düşlerde gezdiğimi sorar gibisin.

Bazen aklımı alıp kaçırıyorsun uzak şehirlere

Sorular arasından düşüyorsun avuçlarıma.

Bazen geçiyorsun anılar içinden.

Geçiyorsun öyle,

Öyle geçiyorsun işte…

Öyle biri oldun sanki.

Bayat bir sesle bahseder oldum senden

Her yüzde soldun gibi

Yeminler arasında takılı kalan sen

Şimdilerde su gibi akıyorsun.

Ansızın gelip giden bir yabancı gibisin

Artık canımı yakmıyorsun

Yakmıyorsun ya

Öyle önemden düşmüşsün işte

Canım acımıyor ya

O misal unutmuşum seni.

 

17.10.2007

 

Tek bana seslenmeni beklerken…

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • Twitter
  • RSS

Leave a Reply