Haz
25
Susuyorum,
Susup sana yenildiğimi sanıyorsun değil mi?
Gök kızıl kıyamet kuşlar yorgunken.
Susuyorum,
Yüreğim ikiye ayrılırken, ellerimde gül yaraları,
Sana kanadığımı sanıyorsun değil mi?
Akşam yılgın çöküyor bizim buralara,
Kimse bilmez;
Kimsesiz ayaklar, karıncalarla dost olurken, bir uçurum olur bu şehir
Ben düşerim sana Susarak…
Gözlerime sessizliğinle kara çarşafları sararken,
Ben beklemek hanesine bir yeni sonsuzluk ekleyip yağmurlarda yıkıyorum edepsiz sensizliğimi…
…
Yoruldum be Adam! Artık sana ait düşlerimi kaldırıyorum raflara…
Haziran 26th, 2008 at 11:59
çok güzel bir şiir yazanın yüregien saglık
Haziran 27th, 2008 at 08:37
,,,Ben beklemek hanesine bir yeni sonsuzluk ekleyip yağmurlarda yıkıyorum edepsiz sensizliğimi…,,, takıLdım kaLdım..yüregine sağLık=)
Haziran 28th, 2008 at 15:31
geldim okudum ve gittim
inceden ve derinden gidiyorun
hayr olsun inş.
Temmuz 2nd, 2008 at 08:28
canım yine harika şiirlerden biri devam et yazmaya… çook güzell olmuşşş…