Annesinin Pinpirikli Kızı

‘İşte gidiyorum/Bir şey demeden Arkamı dönmeden/Hiçbir şey almadan Hiçbir şey vermeden/Yol ayrılmış görmeden gidiyorum…’ Al ayak izlerini yolumdan Bu kez gidiyorum… Ruhunu masanın üstüne koydum Verdiğin gibi emanetin Kırdıysam, incittiysem, kanattıysam Al ömrümü… Anılarını mutfak camının önüne koydum Dışarıdaki hayatı izlemeyi severdin gülüşlerimle Gülüşlerimizin tozunu aldım Kırgınlıklarımızı kuruladım bulaşıkta Birbirimize olan öfkemizi beyazlarla yıkadım Anılarımıza [...]

Kaç defa kapılarında Şekeri elinden alınmış çocuk misali Yüzü ıslak kaldım… Ruhunun pencerelerinde Gülüşlerimi çaldırdım Sonu olmayan yollarında yürüdüm Anlamsızlığımı kaybederek… Özlemlerinin iklimlerinde üşüdüm… Kaç defa… Kimdim, neydim, nereden gelmiştim… Kaybetmiştim kendimi. Kaybetmiştim benliğimi Senin bilinmeyen karanlık koridorlarında… Boş yeminlerinde yok oluyorum Benliğim 7.30 hastane koridorları gibi Issız, öksüz, yaralı… Düşüncelerim ürkek bir kâbus Yeter! [...]

Hangi kelimeye saklandı isen Çık ortaya Saklambaç oyunu bitti… İnandığım bütün masallar Karanlık bir kuyuda beni terk etti… Şimdi avuçlarımda Gözlerimdeki çocukluk buseleri Ve dizlerimde ki yara izleri… Affet ağlayamıyorum. Oysa çocuklar ağlardı dimi? Büyüdüm mü? Bütün kelimelerimi oyun sahasında Bıraktım ben Bütün balonları almak için Ve sana uçmak için… Olmadı. Uçamadım sana. Bütün hayallerimi [...]

Kaç yaşımda kaybettim ellerini bil/m/iyorum, hangi yol ayrımlarında bıraktım gamzelerini onu bil/m/iyorum. Gittikçe azalıyor/soluyor ikimize ait hayat, Sana geç kalışlarımın limiti bitmiş/ne tuhaf… __ Fotoğraf:Llukasz Taborski

Tam bitmişken başlar hayat… Tam durmuşken devam eder zaman… Bugünlerde Bir türkü basıyorum Durması gereken yaralarıma Bugünlerde Bir mısra basıyorum durması geciken Gitmelere… Bugünlerde Bir düş basıyorum Yolunu kaybetmiş umutsuzluklarıma… __ Fotoğraf:Llukasz Taborski