Kalbimin en çok bu anını seviyorum. Lacivert geceye akarken, sarı yıldızları tek, tek içime örmeyi. Uzun süredir yoktu karşımda kimse, elimi uzattığımda parmak uçlarıma dokunacak bir dokunuş. Bugün çilek temizlerken, kokusu içime, lekeleri parmaklarıma değerken Seçil’in yaptığı gibi omuzlarımı kaldırıp ‘olsuuun’ dedim. Kafamı kaldırdığımda erik ağacı bana güldü. O sırada dalından erik yediğini hayal ettim. [...]
Geri çekiliyorum. Bir geminin deniz feneri sanıp -kanıp- geri dönmesi gibi. Zamansızdı bu kanış, biliyorum. ‘Ama insan hiçbir şeyi sebepsiz yaşamaz ki’ teorilerine kanıp, hafifletmeye çalışıyorum kanmamı. ‘bana mutlu birini göster alnından öpeyim’ diyor Nazan Öncel. Mutluluk uçucu bir şey şu sıralar. Dondurma gibi. Yedim bitti. Devamı gelir mi? Göze alırsan belki. Belki de o [...]
Belki bir gün dersin; ‘bir kız tanıdım, gözleri dalınca kendini yollara vuran’ ‘ona hiç dokunmadım, o ise bazı geceler hayalet olup çok kere dokundu bana’ ‘hiçbir zaman beni terk etmedi, ama ben onu çok kere terk ettim’ ‘papatyaları seven, renkli bardakları olan’ Belki bir gün dersin; ‘üzüldüğünde kitaplarını hediye eden’ ‘nereye giderse gitsin yanında taşıdığı [...]
Uzaktan gelen bir rüzgâr esintisi gibi, her şeyde bir şeyler bulduğum zamanlar değil ama her şeyde saçmaladığım bir zaman dilimindeyim. Çok da önemli değil saçmalayışım. Kalabalıklar içinde bir ben varmışım diyorum Sonra kafamı kaldırdığım da güvercinleri, kargaları, serçeleri görünce utanıyorum. Onlarda varmış diyorum. Sonra önüme dikilen vişne ağacı susturuyor ‘ne oluyor?’ der gibi. Utangaç anları [...]
‘Şu özlem denilen şey garip bir duygu’ dediğim de bakma bana garip, garip. Bir sigaranın dumanı gibi ağır ağır yayılıyor içimde. Bir yanı tatlı bir yanı acı. Ruhumu avucu ile eziyor. Günleri geceleri, geçmişi geleceği saydırıyor, Ana baba eş dost söyletiyor. Bir mızıkadan daha deri değil sesi, Sıladan ağır değil varlığı ama Dere tepe düz [...]
Gönlümün Nur’u Çok özledim seni. Basit cümleyi, değer katanım. Anlamların içimde sancılı doğumlar yaparken, Sen gecenin lacivertinden şafağına bölünüyorsun. Dilinde ki kutlu kelamlara bürünüp Kirpiklerinden hayatının nefes aldıklarına karışmak istiyorum. Beni sende bırak. Dudaklarında ıslanıp havaya karışan her bir cümlenin melekler tarafından korunduğunu duyduğumdan beri, Ruhum deliriyor limanlarında. Yanaklarındaki buseler hangi meleğe ait? Söyle [...]
‘Aya bak’ dedin, ‘ruhumu hisset.’ ‘Şimdi seninle aynı an’ı yaşıyorum. Ruhumun çoraklaşmış tarlalarına rüzgârını sal hadi’ dedin. ‘Serinleyeyim, ruhumu raflardan indireyim. Tozlarını al, yeniden canlandır. Ben, ben babamın ölümünde kendimi vurdum hadi sen yeniden dirilt.’ Sen konuştun ben nefes aldım. Sen hissettirdin ben ruhumu soydum. İnsan çıplaklığı ile sevmeliydi. Utanmadan, ulu orta. Sessizliğime sessizlini eş [...]
… ‘Yaz’ dedin, neyi nasıl yazacağım peki? ‘Yokluğumu yaz, bir insan benim yokluğumda ne hisseder, kalp atuşları nasıldır, teni nasıl soğur? Yaz işte, merak ediyorum’ dedin. Yazıyorum işte! ‘varla yok arası gibi bir şeysin’ dedin. O nasıl oluyordu ki? Araf’tan geldiğime dair izler mi vardı üstümde? Gözbebeklerimde? Bilmiyorum… Hep kendi boşluklarımdan bahsederdim ama bu kadar [...]
Sen bana baktığında toydum. Daha ilkokul sıralarında aşkı öğreniyordum. Aşk tahta kalem ile sıralara ad yazmaktı. Aşk saçını çekmekti… Bilmiyordum dünyanın bu kadar karanlık olduğunu. Bilmiyordum yolunu kaybedene sağır dilsiz olunduğunu bu dünyada. Ama bildiğim bir şey vardı oda aşktı. Şeker gibi bir şeydi, tatlı. Bizim az aşağıda ki nehir gibi kocaman… Başka şeylerde biliyordum [...]
‘’Ben seni tek bir ben ile sevmemiştim ki, şimdi benden tek bir gidişine sessiz kalmamı bekliyorsun. Kadın gibi sevmiştim mesela seni, zarafetine düşkün. Çocuk gibi, isteklerine âşık. Sonra bir de yabancı gibi sevmiştim, anlaşılmayan. Biraz da dalıp dalıp kaybolduğum kuyularda şizofren gibi de. Haksızsın. İçimdeki yangına bir ses ararken de sevildin. Koynumdaki çocuğu meydanlarında koştururken [...]
