Annesinin Pinpirikli Kızı

Bugün benim annemin dünyasından, dış dünyasına çıktığım gün, Adımı taşımaya başladığım, adımın anlamına uygun davranmam gerektiğini öğrendiğim gün. 2+1=3 yaşına girdiğim gün. Ellerimden birçok ipi bıraktığım gün. Bugünden içeri ‘Bismillah’ diyerek adım attığım, Dün ve öncesine ‘Elhamdülillah’ dediğim gün. ‘Birkaç damla gözyaşı alıp, balların kıskandığı Kevser ırmağını veren’(Mevlana) Rahman’ım, Bana bu yaşımda (ve diğerlerinde) seni [...]

‘Bugün son günmüş’ gibi düşününce, yataktan kalkmak daha kolay oldu sanki. Ama sıcak ayağımın soğuk zeminle tanışmasından hemen sonra ‘ne sonu be yat, yat ıvvvv’ diye bir sözlü gaflet yüzümden geçti. Ama kaybeden yine yatak, kazanan soğuk gün oldu. Burnumu çeke, çeke sokaklardan geçtim, soğuk rüzgâr yüzüme çarptıkça üşümem sonunda hem burnumun kızarmasına şahit oluyorum [...]

Hadi bir dilek tut… Dedim, ”Çocukluğumu istiyorum, kırmızı küflenmiş bisikletimi. Mahallemde erkek arkadaşım olmadığı için ip atlayarak büyüdüğüm ve kadınları bu kadar iyi tanımama vesile olan kızları istiyorum. Oya örmeğe çalıştığım çivimi =) Erik çaldığım bahçeleri, orman üzümlerini, plastik jopla beni iyice benzeten bekçiyi ve en masum çağımda aşk ile tanıştığım küçük kadınlarımı. Bide bir [...]

Yine lise dönemi, İnsan bazen çekip gitmek istiyor, O zamanlar deli boranlar vardı başımızda, Efeler gibi gitmek isterdik hep. Burçin en yakın dostum bir ders sırasında yine yazmıştı bana birşeyler… Ruhumun diğer yüzü o, gitmek istese kimse tutamazdı onu… Bende gitmeliyim diyorum bazen. Sahi gözlerim okyanus muydu acaba?

Geçenlerde, elime iğne batmıştı. Kanadı. Kan dediğimde iki noktanın bir araya gelişi he. -Anne elim kanıyor, diye feryat etmiştim. -Kız ölür müyüm? -Kız mikrop kapıp elimi keserler mi? Kız elsin kalır mıyım? -Anne ilgilenmiyorsun ama yarın ölürsem vicdan azabından görürsün gününü he, Türündeki cümleleri malumunuz şahsımdan başkası kurmaz. Anneminde sabrı taşıp, ellerini havaya kaldırdı -Allah’ım [...]

<Neyin var?> dedi. <Sadece Mutsuzum başka birşeyim yok> dedim…

Aslında acıtan; Yara değildir çoğu zaman Yaşanmışlığınm yarım yüzüdür. Yarım ne varsa hep kanatır Şimdi ki zamanı. Ve neden hep tam unutmuşken; Bir tren penceresinden merhaba der ki?

İçimde bir şey var bugün. Ruhumun kıyısında kırmızı etekli, yeşil tokalı kızlar ip atlıyor. Küçük erkekler top koşturuyor. Köşede biri Pinokyo’yu okuyor. Kırmızı ayakkabılı bir kız ayakkabısının tekini arıyor. İçimde bir şey var bugün. Bütün pencereler bugün güneşe açıyor yüreklerini. Bütün çorak topraklar yeşile çalıyor. Çocuklar serilsin diye bedenine. Bütün güzel rüyalar iyilikle anlaşma yapmışlar. [...]

Bir varmış bir yokmuş masallarımızda tükeniyor hızla. Neden!? Neden gitmek için geliriz? Neden bitirmek için severiz? Neden vazgeçmek için bağlanırız? Aşk; Kundaktaki bebeğini bırakıp gideli çok oldu. İnsan; Serin Haziran sabahlarında mutfaktan gelen -nane- kokusunu özler mi? Pide ekmeğinin küçük dilimlerinin arasına bir tane çilek koyup onun çilek kokusunu özler mi? Kuyruğa girip taze ekmek [...]

Nerde kalmıştık. Kaldığımız yerden devam edelim. Bugünlerde fazla romantiğim. E böyle ormantik olunca toparlanmak zor oluyor. Aşk meşk fazla ayağıma dolandı bugünlerde. Ama bak kızım dedim. Hemen hazır ol duruşuna geçti. Malum beni hiç kıramaz pinpirikli kızımız. Yeniden toparlandım bu kadar dağınıklık yeter ama dimi? Bak aşk meşk kafamın tasını attırma fena olur. (Menenjit kaçtı [...]