Bir gün beyaz çamaşırları kar beyazı gibi yıkama inancımı kaybetmedim. Nasıl erkeklerden hoşlanırsın dedi biri. Zeliha atladı oradan ‘ben söyleyeyim; güzel elleri olan erkeklerden hoşlanır.’ Güldüm, eksik söylemişti çünkü. ‘güzel elleri ve güzel saatleri olan erkekleri severdim.’ Bu sıralar çok duymaya başladım evlilik ve erkek muhabbeti. Yoksa Yaratan kapalı zincirlerimi kırmaya mı niyet etti! Ev [...]
Uzun, uzun baktım karşı kıyıya. Irmak yeşil, ekinler yeşil, ağaçlar yeşil. Ben ise silik; var ile yok arasında. Sanki yeryüzü ıslanmıştı. Oysa daha yağmurda yağmamıştı. Tıpkı seni düşününce ruhumun ıslandığı gibi. Toprak ıslak, ağaçlar ıslak gibiydi. Ben; ne zaman seni düşünsem yağmur yağmış gibi ruhum ıslanırdı. Bu dünyanın buralarında [...]
Hayat; nerde, ne şekilde biteceğini bilmediğimiz koşu alanı iken. Biz onu inadına şekillendirip uzatmaya çalışan gariplerden başka neyiz ki? Zaten suçumuz var Âdem’den bu yana. Sabıkalıyız. Ölümsüzlük isteriz bu yüzden bu kadar şeye kanmışlığımız ya. Daha çok uyumanın yolunu bulma derdindeyim. Daha çok rahat etme meyilindeyim. Daha sorunsuz insanlara karışma yarışındayım. Daha hasarsız aşklar bulma [...]
Dokunduğun anda, Yırttığın anda zırhımı Hissettirmem sana utandıklarımı, güldüğüm güneşlerimi, Çingene Zamanlarımı. Zarımı yırttığın anda kör yaparım seni, parmak uçlarımla tadına vardığım saklı dünyalara Ayak yalın karıncalarla yürüdüğüm mevsimlere, toprakta gezdiğim yedi iklimlere. Zarımı parçaladığın anda demiştim. Damalarım kadar yakında olsan, ahret kadar uzak olursun. Tenimin sıcaklığı gibide olsan. Güneşi görmeyen gölgeler [...]
Buralarda bir yerde korkuyorum. Çünkü sen denizsin. Deniz alabildiğine büyük. Deniz alabildiğine sonsuz. Deniz alabildiğine senin olmayan Ve ben denizden korkmuşumdur alabildiğine. Korkuyorum, Korkuyorum çünkü sen özgürlüksün. Sen uzun solumalarım. Sen gece ansızım uyanışlarıma dokunuş. Sen telefonun ucunda ki sessiz solumalarım Korkuyorum çünkü sen özgürlüksün. Sen ayak yalın yürümek toprakta Sen büyükken küçülmek. Al git [...]
Kendi ülkemin vatandaşı değildim artık. Yabancı ve sefil dolanıyordum ortalıkta. Belki de herkes ve her şeyden çok kendime acımalı ve tedavi etmeliydim. İçimde bir yerlerde dolanan ve en çok bana benzeyen adamı o gece nerde bıraktım hatırlamıyorum. Adam, adam diye seslendiğimde dilimin ucunda sümbüller açmıyor. Ona anlattığım hikâyeler tadından uzak. Bana ait filmler, [...]
Adım, adım parmak uçlarını gezdiriyor elimin üstünde minicik parmak uçlarını. Sanki bir uğur böceği ellerimde geziyor. Dokunuşlara izin verdiğim sürece, akıcı bir konuşmaya devam ediyor o minik savaşçı. Ne zaman ki ellerimi çeksem sesi küçülüyor, küçülüyor, küçülüyor ve kayboluyor. Ondan öğreniyorum, dokunmak; hayatı güvenle adımlamak olduğunu. Bir masa da yada çoğu zaman yemek masasında [...]
Bebekliğimde içtiğim az sütün üstünü tamamlamak ister gibi süt tüketmem son zamanlarda ne kadar normal bilmiyorum. Bazen sol elimi çeneme koyup süt denizin içinde gemilerimi yüzdürmeye çalışıyorum. Ne batıyor ne ilerliyor. Derdi ne bilmiyorum! Çocukken bana ait olmayan annelerin şekerli sütün içine; ekmek doğrayıp, çocuklarına yedirmelerine öyle imrenirdim ki. Birde çay içine parçalanan ekmek… Şimdi [...]
O kadar çok şey var ki özlediğim… Belki de bu yüzden hep bir koşturmaca içine attım kendimi. Özlediklerimi unutmak, aklıma bile getirmemek için. En çok annemden özür dileyeceğim. Onu hem bu kadar çok özlerken hem bu kadar kendimi uzakta tuttuğum için. Pencereden yağmuru izlerken daha çok acıtıcı oluyor.
Adı Hüseyin. Korkuları ile savaşacak kadar cesur, dudağını büktüğünde çelimsiz bedeni ile yardımına koşan bir çocuk. Çok değil üç buçuk yaşında. Ve uç buçuk yaşında iseniz emin olun dünya uzay gibidir. Yabancı ve keşfedilmesi gereken çok şey olan bir yer. Bu yüzden hem korkak hem cesur olmak zorundasınızdır. En büyük engel anne ve babalardır, bazen [...]
