Annesinin Pinpirikli Kızı

Yine yoldayım. İstanbul gurbet…
Petrol ofislerinde satılmaya başlanmış yeni umutlar,
Türküler ucuna bağlanan kırmızı yazmalar unutulmuş. Dostlar dostlara ev, ocak olmayı bıraktığından beri yollarda sallanan gurbetçiyim. Sırt çantamda deniz kokulu ezgiler. Yine yoldayım işte. İstanbul kimsesizliğim…
 
Bu zamanda analar kuzularına doyamıyorlar. Başaklar daha kısa. Aşklar kısa şortlara döndüğünden beri edep adres değiştirmiş. Adres vermeyi de gerek [...]

Kendimi af etmek ile meşgulüm şu sıralar.
İnsan herkesi af edebiliyor da kendini neden bu kadar zor af ediyor?
Herkesi sevmek bu kadar kolayken neden kendini sevmekte bu kadar zorlanır ki?
Ve ne garip ki herkesi terk ederken neden kendini terk edemez?
 
…
 
Fotoğraf: Valentina Z.
 
 

 
Kendimi en son martılara atmıştım, bir parça simit olarak.
Aynada ki lekeler insana neler anlatır?
Gözlerinin altında şişlikler ya?
 
‘Dert benim dert’ size ne diyemiyorum, aynada ki ben ile herkese çatasım geliyor.
Heyt dokunmayın bana yakarım sizi diyesim de. Ama en çok her şeyi parça parça edip yok edesim. Yok olunca ne olacak ki? Hiç [...]

 
23,59…
Yatakla ne sorunum var ki uyku tutmuyor, ben ise onu tutma derdin de. Kafamın içinde ki saat uyutmuyor ki beni tik, tak tik, tak…
Ötmesi gereken yerde ayarı bozuluyor bizimkinin. Lazım olunca her şeyin ayarının bozulduğu gibi…
 
Birkaç tuşa tıklamak, dokunmak, oynamak ile sevdiğin sevmediğin herkese ulaşırken, neden kendime ulaşamam ki? Hani ulaşsam uyku ayarlarım ile [...]

 
Kıl dedim.
Güvenli kıl, mutlu kıl, huzurlu kıl, zengin kıl dedim.
Ama hiç beni ben kıl demedim.
 
Ver dedim.
İş ver, aşk ver, sağlık ver, para ver dedim.
Hiç beni bana ver demedim.
 
Bensiz onlar ne işe yarardı ki?
 
…
 
Fotoğraf: Martin
 

 
 
 ….
 
 
Denize baktım insanın bir aslı varmış birde sahtesi.
Bazıları varmış aslını saklayıp sahte ile yola çıkmış,
Bazılarıda sahteyi saklayıp aslı ile.
Bana sorarsan boşlukta asılı kalmışım,
Aslım kaybolmuş sahtem çoktan yırtılmış…
 
….
 

Bize ne kaldı ki ?
 
Bir yağmurlar bir de sardunyalar. Gemiler alıp başını gitmiş,bize kalmış tekneler.Kimse sormadı ‘sizde gelir misiniz?’ diye.Oysa bilmiyorlar mıydı bizim de gidecek yerlerimiz vardı.Keşfedecek kıtalarımız ,korkacak kaptanlarımız.
 
Gök griye karışmış,deniz maviymiş. Heybeme sıralanmış cümleler.Saklı öykü kitaplarım var her insan gibi.Birde okumayı arzu ettiğim öyküler. ..Kim olduğumu duvarlar öğretmedi bana.Adımı da nüfus kağıdı.
 
….
 
Onlar yanlış [...]

Sana bir dünya anlatacağım. İçinde deniz olan.
Semazenlerin gönlünü Yarene  kaptırdığı bir dünya.
O dünya ki  tuvalet kağıtlarından mektuplar yazılırmış.
Postacısı ağaç yaprakları.
Öyle böyle bir dünya değil.

O dünya ki defter kapları toprak, yapışkanları yağmurlar olmuş.
Olmuş olmuşta denizleri tuzlarını unutup tatlı olmuş.
Balıklarda böylelikle yüremeyi öğrenmiş.
 Ne bakıyorsun masal mı sanıyorsun.
Hayır, hayır bu gerçekmiş bilmeden benim dünyam mış.

Sana bir dünya anlatacağım.
-taa [...]