Sahneler de biz. İki yabancı. İki bir…
Yazdan kalma bir sevinçle seviyorum artık seni. –öyle üzeri tozlanmış yani.-
Sen ise, kocaman bir valizle, ayaküstü gitmeye hazır seviyorsun. –öyle gel git’li yani.-
Tıpkı hayat gibi seviyoruz artık birbirimizi. Maskeli, ayaküstü, alelacele, gitmeye yakın. Bu yüzden mi açım ben sana? Bu yüzden mi açım ben gülüşlerine?
Kimseye söyleme, bilmesinler; valizinde taşıdığın kaprislerimi…
Bu sefer ağır geldin hayat. Bu sefer fazla… Dolma artık içime, istemiyorum. Uzayan yolların, büyük engellerinde umurumda değil. Adım da atma bana, sana gelmem için. Batıyorsun, için için. Ne martıların bir anlam veriyor, ne de İstanbul’un adaları. Çay yanındaki kurabiyelerinde umurumda değil.
Al işte vazgeçiyorum. Eğer bu dibe vuruş ise, evet dibe vuruyorum.
Aynadaki ben, içimdeki bana karışıyor.
Sen hayat, karışma bana.
Dokuma, kulağıma sesini de fısıldama.
Bu benim dibe vuruşum.
Acı da benim.
Cananım da…
***
Fotoğraf: Krzysztof Adamek










Haziran 20th, 2009 at 19:42
> Ne güzel bir yazı..Eline yüreğine sağlık.. ” Çay yanındaki kurabiyelerde gözüm yok..” süper yaa.. ;))
Haziran 21st, 2009 at 13:42
Tuhaf,s’eren en acılı cümlelerde bile bi kıpırtı var…bir huzur,hani bahsetmiştim ya sana dün “…beklerken…boşluk…” diye,geriye o “kıpırtısızlık” kaldı sanki…”içimde hep gülmek hevesi” hiç bir güç alamıyor sanki içimdeki bu haylaz çocuk tavrını…”dünyaya bakarken açı değiştirdim sanki,doldurmaya çalıştığım boşluğa bakarken midemde bulanmıyor hem artık…
unutmuştum ben “susmak” çok şey saklardı içinde…
öyle bi sarhoşluk hali…öyle bir gülüş ki “pcmi katleden hacer’in ardından evde babam ve e.kardeşim arasında geçen konuşmalar saattlerce kahkahalarıma sebep olduu…odamın 4 duvarı eğilip şaşkınlıkla baktılar yüzüme,deliriyor mu ne diye=))
GÜLMEK GÜZELDİR…OLUR OLMADIK GÜLMEK HEMDE…MUTLU OLMAK ELİMİZDE,ŞUAN SANKİ HERŞEYİ YAPABİLİRİZ ÖYLE Bİ HİS VAR İÇİMDE…DEĞİŞİYOR MUYUZ SENCE?
Haziran 24th, 2009 at 18:37
bir pes etmişlik mi var?
“dibe vurduysan ya da hala düşüyorsan…”öyle der ya Teo abi bi şarkısında düşüyorsan tutunacak bir dalın olmalı ki senin var mutlaka…pes etmek,düşmek,vazgeçmek olmamalı…
sevgilerimle
Temmuz 28th, 2009 at 14:08
Çağrı beğendiğine sevindim:)
…
Yelizim biz hep gülelim olur mu?:)
…
AyşeNur’um pes etmek mi? Asla!:)