Şub
17
Sevgili dibi deliğim,
Moral oldu bu mektubun. Her mektupta ağaç olurken dostlarımın şimdi ilk defa biri bana bahçıvan demiş… Mutlu oldum. Ağaçlar bilirsin hep dökülmek için büyür yetişir. Bahçıvanlar ise, hayatı güzelleştirir şekillendirir. Demek ki büyümüşüm… Ben, ben olmuşum…
Sevgili dost,
(…)
Bu kadar çok konuşan bir insan nasıl yazamazmış? Diye sordum kendi kendime… Yazmalıymışım, yazmak istesem de, yazamıyordum. Bir şeyler engelliyordu beni hep farkında olmadan… Ama sen benim bahçıvanım oldun adeta. Bakalım verdin toprağa tohumu dua et de büyüsün, filiz olsun, yeşersin, meyve versin…
(…)
Dibi deliğin…
***
Fotoğraf: Eszter Vály
