Kas
19
Aynalar, bakmayın yüzüme dik dik;
İşte yakalandık, kelepçelendik!
Çıktınız umulmaz anda karşıma,
Başımın tokmağı indi başıma.
Suratımda her suç bir ayrı imza,
Benmişim kendime en büyük ceza!
Ey dipsiz berraklık, ulvî mahkeme!
Acı, hapsettiğin sefil gölgeme!
Nur topu günlerin kanına girdim.
Kutsî emaneti yedim, bitirdim.
Doğmaz güneşlere bağlandı vâde;
Dişlerinde, köpek nefsin, irade.
Günah, günah, hasad yerinde demet;
Merhamet, suçumdan aşkın merhamet!
Olur, mu, dünyaya indirsem kepenk:
Gözyaşı döksem, Nuh Tufanına denk?
Çıkamam, aynalar, aynalar zindan.
Bakamam, aynada, aynada vicdan;
Beni beklemeyin, o bir hevesti;
Gelemem, aynalar yolumu kesti.
1958-Necip Fazıl Kısakürek
Yasemin seviyormuş, bende sevdim…
Kasım 20th, 2009 at 00:19
ne çok severdim NFK okumayı…onun ÇİLEsini elimden düşürmediğim günleridi lise yıllarım.ona olan haranlığım bana babamdan bulaşmıştı sanırım.okumaya doyamadığım onca şiirini yeniden hatırlattın bana,ne çok zaman olmuş şiir okumayalı…emeğine sağlık…
Kasım 30th, 2009 at 23:59
her zaman cok izler bırakan bir sair olmuştur benim için…iz bırakmak,biri elindeki kalemle tarihe yazılıyor…böyle bir sey sanırım..sevgiler..
Aralık 5th, 2009 at 03:04
Nfk sevilmez mi ?
üstadım , ustam , herşeyim…