‘Aya bak’ dedin, ‘ruhumu hisset.’ ‘Şimdi seninle aynı an’ı yaşıyorum. Ruhumun çoraklaşmış tarlalarına rüzgârını sal hadi’ dedin. ‘Serinleyeyim, ruhumu raflardan indireyim. Tozlarını al, yeniden canlandır. Ben, ben babamın ölümünde kendimi vurdum hadi sen yeniden dirilt.’ Sen konuştun ben nefes aldım. Sen hissettirdin ben ruhumu soydum. İnsan çıplaklığı ile sevmeliydi. Utanmadan, ulu orta. Sessizliğime sessizlini eş [...]
… ‘Yaz’ dedin, neyi nasıl yazacağım peki? ‘Yokluğumu yaz, bir insan benim yokluğumda ne hisseder, kalp atuşları nasıldır, teni nasıl soğur? Yaz işte, merak ediyorum’ dedin. Yazıyorum işte! ‘varla yok arası gibi bir şeysin’ dedin. O nasıl oluyordu ki? Araf’tan geldiğime dair izler mi vardı üstümde? Gözbebeklerimde? Bilmiyorum… Hep kendi boşluklarımdan bahsederdim ama bu kadar [...]
Karanlığın içinde sessiz bir gemi gibisin. Toprak gibi seviyorsun, memleketin gibi… Kalbinde ki çatlaklıklardan dolayı mı severken içinde hapsediyorsun, susuzluğunu gidermek için mi? Sen annenin avucunda mı doğdun yoksa Babanın parmak uçlarında mı? Hadi söyle severken ki şifreni çözeyim Hadi söyle ruhunda ki karanlık tünelin ışıklarını yakayım. Merak ediyorum kalbin yorulunca, yaralanınca ne yapıyorsun? Anneni [...]
‘’Benim Şehbalim… Rüyalarında ve hayatında Çocuk parkına hep yer ver emi!’’ …. Özleniyorsun, farkında mısın?
Bir varmış bir yokmuş. Hayat gibiymiş. Pencere önünde kargalar kendini unutmuşken. Bu kış kar’a hasret kalmışken. Pencere önünde durmuş bu kız elleri çenesinde kış perisini beklermiş. Kafası yorulmuşken. Hayatı çözemiyormuş ya, bırakmış öyle kendini. Seçil’i özlermiş. Annesini hiç aklına getirmezmiş Çünkü getirirse kalbi uçup gidecekmiş. Ezanlar gökubbede yankılanırmış. Kızın kalbide gecede kuş olup kaybolmuş. Sarılmak [...]
Kıymet… sen benim kıymetlim. Sen bir zeytin ağacısın. asi, inat, gerçekçi. Gerçek bu kadar mı parıldar gözümde. Zeytin ağaçları zor yerlerde yetişir. Dik yerlerde, kayalıklı yerlerde. İnatçıdır ve meydan ojur rüzgara… Yalnızdır… Cesur bakar hayata. Bakışta sevdirmez kendini Toplattırmaz zeytinlerini. Uzaktan nasılda sevimlidir, sevdirir. Uzaktan nasılda çekicidir, çeker… Sen zeytin ağacım. Elini uzattığında yaralayan Uzanmak [...]
Belki işe yaramazım. Evet, oradan hiç de sevmiyor gibiyimdir, Belki de nefret derecesindedir dünyaya nefretim. Kabuğumu hiç soydunuz mu? Siyah beyaz karelerin içinden ki umudumu gördünüz mü? Ağacımın ucundaki kırmızı aşkımı? Ben bir gökkuşağıyım. Her rengi barındıran. Dokundunuz mu? Yağmur tarafımı görmeyin, ellerinizi gezdirin renklerimin arasında. Yağmura, gri kış havasına kanmayın hemen. Evet, yağmurda fazla [...]
Bunu sana üzerimde uyku hali hâkim iken yazıyorum. Tenim üşürken… Aklımda bir yığın soru sandıkları ile… Ne yapıyorsun oralarda, beni aklına hiç getiriyor musun? Kaçtır göremiyorum seni. Bunu hissediyor musun? Geçtim her şeyden. Vurmadım dibine bu defa. Soyutlandım her şeyden. Bir şeylerin varlığı yâda yokluğu umurumun köşelerinden bile geçmiyor artık… Sana kalbimi atayım, hadi tut. [...]
Küskün bir çocuk gibi ne duruyorsun öyle? Hangi dalda ki kirazı çaldın da yakalanıp azar işittin? Hani nerde o yaramaz, parmak uçları ağzında ki kız çocuğu? Düşüncelerin arasında hangi kara kedi geçmekte? Yollarda mı kaybettiniz çiçek tacını? Korkuların taklidini yaparak kargaları korkutan haylaz çocuk… Gülümse! Bir yıldız tutup, dualarını Ay’ın ucuna as. Kabul olsun, Gönlünde [...]
Gönlümün yâri misin bu kadar özlüyorum seni. Suskuluğuna ihtiyaç duyuyorum. İçimin boşluklarını doldururken, dostun anlamını öğretiyorsun bana. Ah gönlümün Çocuk Parkı! Nasıl da zor bu hayat. Nasıl da tuzaklı bu sınav. İmtihan, imtihan, imtihan. Elbette O’na (c.c) güvenenler feraha erecekler, Ama ben ne kadar dayanıyordum ki O’na? Ah çocuk gözlerini avucumda taşıdığım, Yollarımda ayak izini [...]
