Kalbimin en çok bu anını seviyorum. Lacivert geceye akarken, sarı yıldızları tek, tek içime örmeyi. Uzun süredir yoktu karşımda kimse, elimi uzattığımda parmak uçlarıma dokunacak bir dokunuş. Bugün çilek temizlerken, kokusu içime, lekeleri parmaklarıma değerken Seçil’in yaptığı gibi omuzlarımı kaldırıp ‘olsuuun’ dedim. Kafamı kaldırdığımda erik ağacı bana güldü. O sırada dalından erik yediğini hayal ettim. [...]
Bir gün beyaz çamaşırları kar beyazı gibi yıkama inancımı kaybetmedim. Nasıl erkeklerden hoşlanırsın dedi biri. Zeliha atladı oradan ‘ben söyleyeyim; güzel elleri olan erkeklerden hoşlanır.’ Güldüm, eksik söylemişti çünkü. ‘güzel elleri ve güzel saatleri olan erkekleri severdim.’ Bu sıralar çok duymaya başladım evlilik ve erkek muhabbeti. Yoksa Yaratan kapalı zincirlerimi kırmaya mı niyet etti! Ev [...]
Geri çekiliyorum. Bir geminin deniz feneri sanıp -kanıp- geri dönmesi gibi. Zamansızdı bu kanış, biliyorum. ‘Ama insan hiçbir şeyi sebepsiz yaşamaz ki’ teorilerine kanıp, hafifletmeye çalışıyorum kanmamı. ‘bana mutlu birini göster alnından öpeyim’ diyor Nazan Öncel. Mutluluk uçucu bir şey şu sıralar. Dondurma gibi. Yedim bitti. Devamı gelir mi? Göze alırsan belki. Belki de o [...]
Belki bir gün dersin; ‘bir kız tanıdım, gözleri dalınca kendini yollara vuran’ ‘ona hiç dokunmadım, o ise bazı geceler hayalet olup çok kere dokundu bana’ ‘hiçbir zaman beni terk etmedi, ama ben onu çok kere terk ettim’ ‘papatyaları seven, renkli bardakları olan’ Belki bir gün dersin; ‘üzüldüğünde kitaplarını hediye eden’ ‘nereye giderse gitsin yanında taşıdığı [...]
Uzaktan gelen bir rüzgâr esintisi gibi, her şeyde bir şeyler bulduğum zamanlar değil ama her şeyde saçmaladığım bir zaman dilimindeyim. Çok da önemli değil saçmalayışım. Kalabalıklar içinde bir ben varmışım diyorum Sonra kafamı kaldırdığım da güvercinleri, kargaları, serçeleri görünce utanıyorum. Onlarda varmış diyorum. Sonra önüme dikilen vişne ağacı susturuyor ‘ne oluyor?’ der gibi. Utangaç anları [...]
Uzun, uzun baktım karşı kıyıya. Irmak yeşil, ekinler yeşil, ağaçlar yeşil. Ben ise silik; var ile yok arasında. Sanki yeryüzü ıslanmıştı. Oysa daha yağmurda yağmamıştı. Tıpkı seni düşününce ruhumun ıslandığı gibi. Toprak ıslak, ağaçlar ıslak gibiydi. Ben; ne zaman seni düşünsem yağmur yağmış gibi ruhum ıslanırdı. Bu dünyanın buralarında [...]
Hayat; nerde, ne şekilde biteceğini bilmediğimiz koşu alanı iken. Biz onu inadına şekillendirip uzatmaya çalışan gariplerden başka neyiz ki? Zaten suçumuz var Âdem’den bu yana. Sabıkalıyız. Ölümsüzlük isteriz bu yüzden bu kadar şeye kanmışlığımız ya. Daha çok uyumanın yolunu bulma derdindeyim. Daha çok rahat etme meyilindeyim. Daha sorunsuz insanlara karışma yarışındayım. Daha hasarsız aşklar bulma [...]
Dokunduğun anda, Yırttığın anda zırhımı Hissettirmem sana utandıklarımı, güldüğüm güneşlerimi, Çingene Zamanlarımı. Zarımı yırttığın anda kör yaparım seni, parmak uçlarımla tadına vardığım saklı dünyalara Ayak yalın karıncalarla yürüdüğüm mevsimlere, toprakta gezdiğim yedi iklimlere. Zarımı parçaladığın anda demiştim. Damalarım kadar yakında olsan, ahret kadar uzak olursun. Tenimin sıcaklığı gibide olsan. Güneşi görmeyen gölgeler [...]
Şibumi-Trevannıan ‘Senin hayatında ben, çok küçük role sahip biriyim. Sen de benimkinde öylesin. Birbirimizi yirmi yılı aşkın süredir tanıyoruz ama iş ilişkilerini çıkarırsan… Ki her zaman çıkarmak gereklidir… Aramızda ki yakın ve içten sohbetlerin toplamı belki on iki saat ancak tutar. Birbirimizin zihnini ve kalbini yokladığımız saatler demek istiyorum. Yani seni tanıyışım yarım günden [...]
Buralarda bir yerde korkuyorum. Çünkü sen denizsin. Deniz alabildiğine büyük. Deniz alabildiğine sonsuz. Deniz alabildiğine senin olmayan Ve ben denizden korkmuşumdur alabildiğine. Korkuyorum, Korkuyorum çünkü sen özgürlüksün. Sen uzun solumalarım. Sen gece ansızım uyanışlarıma dokunuş. Sen telefonun ucunda ki sessiz solumalarım Korkuyorum çünkü sen özgürlüksün. Sen ayak yalın yürümek toprakta Sen büyükken küçülmek. Al git [...]
