Eyl
09
Sen ömrünü eksi bir hüzünle boyadıkça, gökyüzüm kana bulanıyor.
Sığındığım kalem utanıyor benden,
dudağıma taktığım türküler kilit vuruyor dilime.
Sen ömrünü eksi bir hüzünle boyadıkça asma yapraklı sokağın turuncu rengi soluyor.
Unuttuğun şiirler aklıma geliyor,
Sevdiğin kandırış öykülerin ve en çok kullandığın kelimelerin,
Alnına düşüne o siyah çarşaf ah bir tutabilsem, ah bir hatırlayabilsem senin yerine o türküleri…
Geceye dolunay düşer, kalabalıklar içinde yalnız kalışına üşürüm ben
