Haz
04
Çocuğun kalbinde yedi kapı varmış.
Kapısında izler…
Kadının kalbinde tek kapı,
Kapısı kırık…
Adamın kalbinin kapısı duvarla kaplıymış.
Girişi de çıkışı da yokmuş…
Üçü de aynı şeyi istemişler aslında.
Kadınla adam yan yana uyuyup, sabahları aralarında çocukla uyanmak,
Bir evde tek kapı,
Alfabede A harfi olmak…
Çocuk kulaklarını pamukla tıkamış, arada kalmış.
Kadın boyundan büyük yaşanmışlıkla kırılmış.
Adam ne yaptığının farkına varamamış.
Çocuk fesleğenli pencereden sarkmış,
Kadın bitirmiş,
Adam uyanmış…
Alfabede A harfiyle başlayan Aile olmak isterken,
Alfabeden olan A harfini K harfi yaralamış,
Ayrılıkla ayrı düşmüşler…
Gökten 3 elma düşmüş,
Biri Çocuğa, biri Kadın’a, diğeri Adam’a
Ayrı, ayrı bitirmişler…
***
Fotoğraf: Bendis Child
Haziran 7th, 2009 at 22:19
“Alfabede A harfiyle başlayan Aile olmak isterken”
ne kadar da güzel bir dize…yine her zamanki gibi çok güzel yazmışsın yaa…
birlikte başlayıp ayrı ayrı bitirmek…günümüzün en büyük sıkıntısı
sevgiler
Haziran 12th, 2009 at 15:24
aile olmak..canımı acıttı işte..koşturmacalarla işten gelip yemekler yapmak gelişinin şerefine, her akşam her allahın akşamı bıkmadan..uykularımı harap olmadan gecelere emanet etmek yanında..bir ömür gözlerinin siyahında kaybolmak..şimdi anlıyorum ki çok şey istemişim..bunlar kabul edilebilecek dualar değilmiş..
Haziran 19th, 2009 at 14:16
AyşeNur’um evet aynen öyle. Günümüzün en büyük sorunu ve çocukların en çok canını yakanı:(
…
Mavielbise, öyle deme belki de zamanı gelmemiş dualardır:)
Ekim 20th, 2009 at 14:33
aile olmak öok güzel