Kendimi en son martılara atmıştım, bir parça simit olarak.
Aynada ki lekeler insana neler anlatır?
Gözlerinin altında şişlikler ya?
‘Dert benim dert’ size ne diyemiyorum, aynada ki ben ile herkese çatasım geliyor.
Heyt dokunmayın bana yakarım sizi diyesim de. Ama en çok her şeyi parça parça edip yok edesim. Yok olunca ne olacak ki? Hiç [...]
Yazmak gelmiyor içimden.
Adamın biri sokağın ortasında bana ‘çıkar aklından beni’ diyor.
Sevmek bile izin ile olmuşken şarkılar bile linç ediyor adamı.
Girim diyorum bir şiirin içine saklanayım olmuyor ki… Şiirler bile aşk kokarken…
Ben ona ‘her bir şeyim’ ol demiyorum ki ‘hiçbir şeyim de’ ol demiyorum.
Ben ‘kalsın öylece’ istiyorum. Ama olmuyor.
‘onun ile ölmek’te istemiyorum, onun ile ‘sarhoş’ta olmak [...]
23,59…
Yatakla ne sorunum var ki uyku tutmuyor, ben ise onu tutma derdin de. Kafamın içinde ki saat uyutmuyor ki beni tik, tak tik, tak…
Ötmesi gereken yerde ayarı bozuluyor bizimkinin. Lazım olunca her şeyin ayarının bozulduğu gibi…
Birkaç tuşa tıklamak, dokunmak, oynamak ile sevdiğin sevmediğin herkese ulaşırken, neden kendime ulaşamam ki? Hani ulaşsam uyku ayarlarım ile [...]
Kıl dedim.
Güvenli kıl, mutlu kıl, huzurlu kıl, zengin kıl dedim.
Ama hiç beni ben kıl demedim.
Ver dedim.
İş ver, aşk ver, sağlık ver, para ver dedim.
Hiç beni bana ver demedim.
Bensiz onlar ne işe yarardı ki?
…
Fotoğraf: Martin
Sen bana baktığında toydum. Daha ilkokul sıralarında aşkı öğreniyordum.
Aşk tahta kalem ile sıralara ad yazmaktı.
Aşk saçını çekmekti…
Bilmiyordum dünyanın bu kadar karanlık olduğunu.
Bilmiyordum yolunu kaybedene sağır dilsiz olunduğunu bu dünyada.
Ama bildiğim bir şey vardı oda aşktı.
Şeker gibi bir şeydi, tatlı.
Bizim az aşağıda ki nehir gibi kocaman…
Başka şeylerde biliyordum
Mesela kirazın portakaldan [...]
Hangi fotoğraf hikâyesine aidim?
Ben benden gideli aylar geçmiş.
Bir sigara gibi yavaş, yavaş erimişim.
Bir insan kendini nasıl tamamlar ki karşısındakinde?
Nasıl eklersin kendini karşında ki dalgın gözlerine.
Kalbim ah o çocuk kalbim
Nasıl yaramazlık yapar o koca avuç içinde…
Ben.
Yani sen.
Hangimiz türkü gibiyiz?
İçimiz hangi duyguyu daha çok taşır?
…
Fotoğraf: Ciprian Chirita
Fena haldi sıkılmış bir varlığım şu günlerde. İçi kahve dolu kahve bardağı da olabilirim.
Ben fena halde sıkıldım gitmek istiyorum. Kalem tutmuyor elim, sayfa görmüyor gözüm. Can istiyor ki çek git. Gel yine gel de ruhunu dinlendirip gelmiş ol diyor İstanbul.
