Şehirlerden, ilçelerden, kasabalardan, köylerden geçtim geldim.
Camii bahçesinde elma, badem yetiştiren camilerden,
Gözleme yapan şaşkın ama yayla kadınından.
Bir kilo muz karşılığı bin kilo muhabbet ve gülücük veren köşe başlarından.
Anladım, insan her şeyden vazgeçebiliyor da muhabbetten asla!
__
Fotoğraf: Erdinç Altun
Ne zaman gülüp şakalaşan bir çift görsem annemleyken,
İçime,
Taa derine bir kıymık batar. Acır.
Sanki o çok günah bir görüntü gibi kafamı çeviririm, utanırım.
‘annenin kaderi kıza’ cümlesini duyduğumdan beri hep hiç duymamış gibi yapıyordum. ‘annem gibi olmayacağım, yaşadıklarını yaşamayacağım’ sözü aklımın tahtasında hep konuşanlar listesindeydi.
Karşılaştığı sorunları, yaşadıkları, deneyimleri, öğütleri, elleriyle yaptığı yaşamı, yuvası, kavgaları, sessiz şikâyetleri ve [...]
