Öyle işte…
Her şey geçiyor ve geriye sen, bir de hayat kalıyor. Doldurup çantana; sevinçleri, kırgınlıkları, umutları, Sezen Aksu şarkılarını, gizli aşkları, planları, sırları… Çekip gidiyorsun. O farkında olmadığın kaba, ağır, umursamaz yürüyüşün ile.
En sevdiğim oyun aslında, hayata yeniden başlama oyunu. Ve ben yeniden başlıyorum…
Her şeyi bırakmak için, kendimi hüzün içinde boğmak için, sarhoş olup [...]
Anlamadın mı bir mübarek gelmiş kapımıza, açmadın mı kapılarını sonuna kadar?
İkramını sunmadın mı özüne, muhabbetini doldurmadın mı gönlüne?
Bir mübarek gelmiş kapımıza; açmadın mı gece sevgi ışıklarını?
O, eli kolu dolu gelmiş, özünde sözünde nur getirmiş.
Seni sana anlatmaya, sendeki seni sana tanıtmaya gelmiş…
Bir mübarek gelmiş kapımıza;
İkram getirmiş, anlam getirmiş, bereket getirmiş.
En önemlisi ayağına fırsat getirmiş, [...]
Burada büyü/r/üm ben; orada uyu/r/um; tam da şurada ben ölü/r/üm.
Benim aradığım zıt/lık değil; aradığım uy/um. Çünkü uyum olursa ancak ben bu/yum.
İçimdeki eksik parça başka/yla değil aynı/yla tamamlanır. Ancak o zaman evren aynı/sıyla tamam/dır.
—
Evren’in Günlüğünden…
‘içimdeki ah’lar eski bir plaktan dağılıyor, parça parça…’
Anlatmak da, anlamakta anlamsız geliyor bazen.
Öylece durup, tek bir noktaya bakıp, dalıp gitmek… Kaybolmak…
Uçsuz bucaksız bir denize daldırsam dalgınlığımı. Dinlendirsem dirençlerimi, kuma gömsem yersiz telaşlarımı. Bazen insan, kumdan kaleler gibi bir dalgada yıkılabiliyor. Ve yine bazen kendimi tekrar tekrar yeniden onaylatmam gerekiyor kendime.
***
Kısılıp kalmışım bir köşe [...]
Sıcaktı… Bu kelime aslında on cümleye bedeldi. Susadıydım. Dudağımda oruç izleri… Aklımda nar sevdası. Kaç dakika da biter planı…
Sesim kısılmış, ‘anladım senin canın sıkkın’ diyen babamın sesi, ‘nerden çıkardın?’ soruma ‘sesinden’ cevabı.
‘Dost sohbetleri… Dost sohbetleri…’
Aradığım kitap. Hediye edilmeyi bekleyen kitap, dostluk haneme dost kazandıracak kitap…
Kapıdan içeri girdim. Dışarının harareti kapı dışarı. Girerken dış [...]
Git git bitmiyor bu yollar…
Gölgem peşimde,
Nefesim dudağımda.
Bitmiyor işte…
Duraklar uzak,
Tanıdıklar yabancı.
Başladığım yerde uzak…
Biz ve siz. Ne çocukmuşuz.
Buradan bakınca ne kadar mutluymuşuz.
Çoğul sevdalarda koşuyormuşuz.
Nazan Bekiroğlu-Mor Mürekkep
Şehir, şehir köy, köy gezerken;
Antalya’nın yaylalarında soluklandım. Yollarında böğürtlen, çınarlarından saf su içtim. Andım seni de andım avucum böğürtlen rengine boyanırken. Dağ üzümünde yüzümü ekşittim… Bir avuç sohbete bedava Semizotu aldım. Emine neneyle tanıdım 90 yaşında hala 18 yaşında gibi. Elini ağzına götürüp ‘inşallah buralara gelin gelirsin’ derken yüzü kızardı 90 yaşındaki Emine nenenin. Evine [...]
