Annesinin Pinpirikli Kızı

Kaçtım
bu şehirden,
Gözlerine dokunmak içindi bütün çabam.
Arkamda sam yeli taşırdım.  

Öznesini içine saklamış,
Birinci tekil şahısta kişiliğini kaybetmiş bir cümleydim.
 ‘seni’ çıkardım serdim bütün çamurdan evlerin damlarına.
Güneş vurduğundan beri kirpiklerime,
 
Birinci tekil şahıstan kurtulup
‘biz’ şahsına büründüm şimdi.
 
Şimdi yine kaçtım bu şehirden
Parmak uçlarına dokunmak için yine bütün çabam.
Arkamda bahar sevinci bulaştı saçlarıma.
***
Fotoğraf: [...]

Yeni bir dönem başladı Yasemin.

Hem de eskiyi yeniden çıkarmış bir dönemdi bu. Bastığım zemin bile farklıydı. Biliyordum kadın cesurdu erkek den. Yaşamakta da, kaybetmekte de cesurdu biliyorum. Öyle görmüştüm, öyle öğrenmiştim öyle yaşamıştım. Annemin çeyiz sandığına saklamıştım ben korkularımı. Arsızlığımı, haylazlığımı birde cesaretimi alıp çıkmıştım yola. 18 yaşımı geçmiştim, tekrar o yaşta olmak istemeyerek. Hep [...]

’50 yaşından sonra daha mı ağırlaşıyor pişmanlıklar?’’ diye sormuş İclal Aydın.
 
Şu ayda,
Güneşin kendini yaramaz bir çocuk gibi saklayıp, saklayıp çıktığı şu günlerde,
Sevdiğim mutfakta,
Mutfak perdesinin karelerinden asmalı sokağı izlerken,
Kendime son günlerde sütsüz kahveler hazırlarken,
Mutfağa suyun kaynama sesi yayılırken,
Kulağımda ‘Nil Karaibrahimgil’in Yalnız Kalpler de Atar’ varken,
Düşündüm…
Pişman mıydım?
Elli yaşında değildim ama
Dilimi ısırıyor muydum?
Yapamadıklarım, göze alamadıklarım, gidemediklerim, [...]

Küçük Hanım’dan,

 
 
 
 
Haklıydın ‘duyguları doğru zamanda dışarı çıkarmak lazım’ derken. Ve ben beceriksiz olduğumu hep kendime kanıtlayarak bu dediğini hiç beceremedim.
Hep dolu, dolu ama zamansız,
Ne yapabilirdim ki, bu bendim.
Zamansızdım ve dolu doluydum.
Daha dünyaya adımımı atmamdan belli olsa gerek,
7 aya yeni girmişken atmışım kendimi dünyaya.
 
Hani demiştin, ‘geçmişin kapanmayan sayfalarına inanmak için çok [...]

Aslında çok şey yazacakken,

Hiçbir şey yazamamak ne tuhaf bir durum,
Aslında, içimden geçen her şeyi dillendirip, konuşmak isterken, susmak,
Aslında, aslını sapıtmak isterken, durmak,
Aslında, soru işareti yokken kafamda, sorular sormak,
Aslında, neyin kavgasında, telaşında olduğumu bilirken, bilmez gibi davranmak,
Aslında, oluruna bırakmam gerekirken, bırakmamak,
Aslında, her şeyin yerini bilirken, körlük yapmak,
Aslında, yeni bir kitap almak isterken, kitapçılara girmemek,
Aslında, Nazan Öncel’i [...]

İnsanlar bir anda büyür mü?
Büyür mü gerçekten,
Hani, sabah portakal soyarken, kabuklardan bıyık yaparken,
Akşam eve on yaş büyümüş olgunlukta bir kadın gibi girdiğiniz oldu mu?
 
Hani, sabah mızmız bir oğlan çocuğu gibi istediğiniz bir şeyi yaptırmak için ayaklarınızı yere vururken,
Akşam her şeyi kabullenmiş,
Dudaklarına ‘’susmak’’ eylemini yapıştırmış bir şekilde girmek gibi mesela…
 
İnsanlar bir anda büyür mü?
…
Evet, büyürmüş anladım…
Anlamaktan [...]

 
Kendimi,
Bir tarafı yırtılmış, renkli, utangaç bir uçurtma gibi hissediyorum.
Herhangi bir ağaca takılmış…
 
İçimde bir açık hava hapishanesi,
Yukarı bakıyorum lacivert gece,
Yere bakıyorum 18’li çimenler…
 
***
Fotoğraf: HEUREKA!

‘‘İzmir’e taşındık’’
’’Şaka yapıyorsun’’
’’Keşke şaka olsa’’
 
**
 
Birileri gider, birileri gelir.
Kahve fallarında güzel niyetler tutulur.
Ama neden gidenin geleceğini bildiğin halde yüreğin burkulur?
 
**
 
Hayatı olduğundan fazla mı büyütüyoruz ne?
Benim mayaladığım hamurlar bile kabarmazken ben bu hayatı neden bu kadar kabartıyorum?
Yok, yok ben adam olmam.
Pizzacının önünde bile kırk tur atıyorum alsam mı almasam mı diye?
Hayatta vermem gereken kararlarda ise [...]

 
‘Yemek yapmak sanattır.’
 
Sayın sevimli okuyucu, yukarda üç cümleyi tekrar, tekrar beyninin içinde raks ettir.
Ağır bir cümledir nihayetinde.
Evet sonra dilinin üstünde gezdir, yada demle sonra servis.
Yemek yapmak aşktır,
Yemek yapmak yemekle aşçı arasında cilveleşme,
Öğretmenle öğrenci arasında oyundur
Evet yemek yapmak sanattır…
Ötesi yok o kadar…
 
Ne zor işmiş bu yemek yapmak ya. Önce ince, ince doğrayacaksın, haşlaman gerekenleri [...]

Hani gitsek diyorum,
Zil zurna bahar sarhoşu olup
Zil zurna yağmur sarhoşluğundan çıkıp.
Kaba saba bir yaza girsek,
İnce, ince yeniden âşık olsak…
 

Ayak yalın karıncalarla yarışsak diyorum hani,
Dalgalara inat,
İnadına denizde ıslansak,
Hani diyorum yaz gelse de,
Bilyeler için kavga etsek,
Sonra derme çatmalarda papatya toplasak,
Erikler çıksa, şöyle tuzlayıp banlansak,
 

Hani inadına gelse şu yaz diyorum,
Şafakla birlikte,
Durulmakla birlikte.
Diyorum işte ya…

 
Akşamları millet balkonlara çıksa,
Balkonlar [...]