Ocak çocuğu olduğumdan olsa gerek,
Kestaneyi ve yağmuru bu kadar çok sevişim.
Pencereyi tıklatan yağmur damlaları, sokaktaki parlak hınzırlık ruhumdan bir parça gibi.
Sokakların, sokak lambası eşliğinde hınzır bir çocuk gibi ıslanışı insana neden huzur verir ki? Hiçbir müzik, tını yağmurun o ince, işveli sesi gibi güzel olmuyor nedense.
’’Sanırsam kitap okumak en güzel kışa yakışıyor.’’
Tabi kışın ayrı [...]
Bugün benim annemin dünyasından, dış dünyasına çıktığım gün,
Adımı taşımaya başladığım, adımın anlamına uygun davranmam gerektiğini öğrendiğim gün.
2+1=3 yaşına girdiğim gün.
Ellerimden birçok ipi bıraktığım gün.
Bugünden içeri ‘Bismillah’ diyerek adım attığım,
Dün ve öncesine ‘Elhamdülillah’ dediğim gün.
‘Birkaç damla gözyaşı alıp, balların kıskandığı Kevser ırmağını veren’(Mevlana) Rahman’ım,
Bana bu yaşımda (ve diğerlerinde) seni ve senden olanı ver.
Bana senden olan [...]
Nazan Bekiroğlu ‘Nun Masalları’
Kitaptan;
’’Önsöz/giriş/vesaire
Önsöz niyetine: aşkım
Sonsöz niyetine: ölümüm bile değil.
Vak’a: çok alışıldık, iç içe vak’a tipi, ya da kesişen mi diyelim? Ama asla paralel değil.
Vak’a tahlili: akademisyenlerin beğenmediği türden. Ölsem diyorum, yollara dökülsem ya da.
Şahıs kadrosu: çokça kalabalık çokça tenha
Şaşıracağı kadar tüm okurların
Çokça mutlu çokça mutsuz
Bir o kadar genç ve yaşlı
Çokça az çokça çok
Bir [...]
Ben;
Hiçbir şeye değişmem;
Çıtır, çıtır simit’i ve acılı şalgamı,
‘Simitteki o haylazlık ve şalgamda ki koku insanı nasılda baştan çıkarır.’
Bir öğlen vakti,
Banklarda gazete okuyan emekli amcaları,
Güneşi görünce çimenlere yayılan sevgilileri,
Güvercin kovalayan çocukları,
Kap-kaç avında olduğunu unutup güzel kızları süzen güvenlik görevlileri,
Seni, beni, onu,
Gözlerini kapat yüzünü güneşe ver
Ve hisset yüzünden dolanan güneş ışıklarını
Diyorum ya değişmem diye,
Hayat bundan ibaret;
Yaşamak ve [...]
‘Bugün son günmüş’ gibi düşününce, yataktan kalkmak daha kolay oldu sanki. Ama sıcak ayağımın soğuk zeminle tanışmasından hemen sonra ‘ne sonu be yat, yat ıvvvv’ diye bir sözlü gaflet yüzümden geçti. Ama kaybeden yine yatak, kazanan soğuk gün oldu.
Burnumu çeke, çeke sokaklardan geçtim, soğuk rüzgâr yüzüme çarptıkça üşümem sonunda hem burnumun kızarmasına şahit oluyorum hem [...]
Ayaklarımda lastik pabuçlar,
Hani kovalamaç oynamaktan dönerken çamur olmuş pabuçlar.
Kurutmak için sobanın etrafına dizdiğimiz, kururken kestanenin pişmesini beklerdik
Soğuktan sıcağa geldiğimizde burnumuzu çekdiğimiz zamanlar hani
Hayat var diye avuçlarımda,
Yanaklarımda elma lekesi taşırdım,
Önlüğümde portakal kabukları.
Şimdi içimdeki çocuk oynamıyor, küsmüş,
Orda çocuklar annesiz kaldı diye,
Anneler çocuksuz kaldı diye…
