Düşsüz bir sabah, Kalpsiz bir geceden sonra… Vurdumduymaz bir mevsim, Her şeyi yoluna koymak isteyen bir masa, Her kanalda seni hatırlatan bir televizyon, Her tarafı sen kokan bir ev, Birde darmadağın olmuş bir ben… Ben işte, Her ne kadar senden sonra bir ben kalmışsa… Her adımda kırgınlık tohumları diken, Sessiz ağıtları olan biri işte… Biliyorsun [...]
Parmaklarımın arasına hapsettim seni, Her bulaşık yıkayışımda biraz daha yok oluyorsun Ömrümden… Artık hiç bir şey hissetmiyorum ruhuna, Bir gece aniden ölürsem, Vasiyetimi geceye astım. Hilal çıktığında anlatsın size… Şimdi çıkıyorum bu evden Şu kapıdan çıkınca. Bütün yaşanılan saniyeler kendilerini vuracaklar. Sakın ağlama gidişime. Çünkü biz bunu hak ettik Eğer ağlarsan; Erken ölür ömrümüz, Ve ben çıkmadan [...]
Hava mis gibi çıkıp dolaşmak vardı yâda güneşte uyumak… Soluksuz kalıyor bedenim ruhumda aynı… Sus diyorum içimdeki seslere. Neden bu kadar çok konuşuyorsunuz? Etrafta hiç ses yok. Kalemimin kâğıda dökülüşünden bir de içimdeki sesten başka… Bu kadar çok konuşmak zorunda mısınız? Gerçekten bunalmışım bugün ben. Kendimden ve kendimin içinde bulunduğu her şeyden… Neden bir şeyleri [...]
yarından haber ver bana senli cümlelerle yıldızlara tak gözlerini rüzgara ver kokunu hasretim en yüksek tepeye tırmanışta nefes nefese kapına geliyorum gözyaşlarımı kapına akıtma içimdeki sana olan özlemlere tutsak etme beni… sarıl bana yüreğini aç… — Fotoğraf: Steel
(…) Annemin gül kokulu sevdaları, Babamın yarım yaşanmış gençliği… Neden bu gece yine ışıksız…Perdelere asılmış cümlelerimGecenin gizeminde kaybolmak, kendimi unutmak çözüm olacak mı her şeye? Aynalarla eskisi kadar ilgilenmiyorsun birde insanlarla… Uyumak?Masallara armağan etmiştim. Uykuyu lügatimden çıkardım.Zamanı doldurmak için kıvranıyorum yatakta (…)… Geceden kalmış bir hüzün, gündüze ait sorumluklar.Hava pırıl, pırıl, etrafta haylaz çocukların sesi… İçimde [...]
Hangi kara defterde anlamsız bir neden yüzünden unuttun beni? Zaman mı unutturdu beni sana Yoksa sana yaşattığım kötü anılar mı? Neydi beni senden ayıran Ben miydim? Yoksa anlamaya çalıştığımız ama anlayamadığımız zaman mı? Bu aralar çok yalnızım ve ürkek Kendimler konuşuyorum… Anlamaya çalışıyorum aşkı dünyayı seni… Ama çok uğraştım, anlayamadım… Çünkü aşk Nisanda olan bir [...]
‘İşte gidiyorum/Bir şey demeden Arkamı dönmeden/Hiçbir şey almadan Hiçbir şey vermeden/Yol ayrılmış görmeden gidiyorum…’ Al ayak izlerini yolumdan Bu kez gidiyorum… Ruhunu masanın üstüne koydum Verdiğin gibi emanetin Kırdıysam, incittiysem, kanattıysam Al ömrümü… Anılarını mutfak camının önüne koydum Dışarıdaki hayatı izlemeyi severdin gülüşlerimle Gülüşlerimizin tozunu aldım Kırgınlıklarımızı kuruladım bulaşıkta Birbirimize olan öfkemizi beyazlarla yıkadım Anılarımıza [...]
Kaç defa kapılarında Şekeri elinden alınmış çocuk misali Yüzü ıslak kaldım… Ruhunun pencerelerinde Gülüşlerimi çaldırdım Sonu olmayan yollarında yürüdüm Anlamsızlığımı kaybederek… Özlemlerinin iklimlerinde üşüdüm… Kaç defa… Kimdim, neydim, nereden gelmiştim… Kaybetmiştim kendimi. Kaybetmiştim benliğimi Senin bilinmeyen karanlık koridorlarında… Boş yeminlerinde yok oluyorum Benliğim 7.30 hastane koridorları gibi Issız, öksüz, yaralı… Düşüncelerim ürkek bir kâbus Yeter! [...]
Hangi kelimeye saklandı isen Çık ortaya Saklambaç oyunu bitti… İnandığım bütün masallar Karanlık bir kuyuda beni terk etti… Şimdi avuçlarımda Gözlerimdeki çocukluk buseleri Ve dizlerimde ki yara izleri… Affet ağlayamıyorum. Oysa çocuklar ağlardı dimi? Büyüdüm mü? Bütün kelimelerimi oyun sahasında Bıraktım ben Bütün balonları almak için Ve sana uçmak için… Olmadı. Uçamadım sana. Bütün hayallerimi [...]
Kaç yaşımda kaybettim ellerini bil/m/iyorum, hangi yol ayrımlarında bıraktım gamzelerini onu bil/m/iyorum. Gittikçe azalıyor/soluyor ikimize ait hayat, Sana geç kalışlarımın limiti bitmiş/ne tuhaf… __ Fotoğraf:Llukasz Taborski
